11.01.09
|
|
|
-------------------
|
|
Üyelik Tarihi : 26-09-2008
Thanks: 1
Aldığım Teşekkür: 7
Tecrübe Puanı : 30
Tecrübe : 
|
|
|
Şiirin Tanımı
Şiir; içinde kendimizi bulduğumuzdan dolayı değer kazanan bir yaratı değildir. Şiir, içinde kendimizi kaybettiğimiz bir arayışın ta kendisidir.
Varlığın girdabında evrilen ve bir türlü huzur bulamayan ruhların ahenkli çığlığıdır şiir... Varlığını, var olan hiçbir şeyle tatmin edemeyen ademoğlunun, son raddesine varmış tedirginliğini haykıran isyanlı bir kabullenişin hikayesidir şiir...
Malzemesi herkeste bulunduğundan kolaylıkla hakkında yorum yapılan bir mevzudur. Öyle bir şey ki; hançereden çıkan titreşimleri muhatabının zihninde yüce bir abide haline getirir. Öyle bir şey ki; söyleyenini kendinden geçirir, okuyanına kendini buldurur. Varoluşun bulutundan nem kapmış, devasız derde düşmüş gönüllerin mehtaplı gecelerdeki sayıklamasıdır şiir... Bir anda gönle düşer ve tecelli edeceği kağıtları bir savaş meydanına çevirir.
Şiir; ciddi bir iştir! Boş zamanların eğlenceli bir uğraşı, sevgiliye arz u niyaz etme kaygısı ya da bir ismi ihya etme çabası değildir. Şiir, kendisiyle uğraşana “şair”den başka bir vasıf vermeyen kıskanç bir sevgilidir. Amacı da, sonucu da kendisidir. Ödülü de, cezası da kendisidir.
Şiir; delinin kuyuya attığı taştır. Akıllılar onu bulduklarında kendilerini kaybederler. Her şiir, kendi türündedir, her şiir kendi veznindedir, her şiir kendi konusundadır, her şiir yalnızca kendisidir. Şiir vezin değildir, konu değildir, ritim değildir, kafiye değildir. Şiir, şiire ait her şeyin toplamıdır. Ne bir eksik ne bir fazla... Şiir, büsbütün yeni bir şey değildir, eskinin aynısı değildir. Eskiyi silmek, yeni olmanın işareti değildir. Temeli de, çatısı da, duvarları da yalnızca kendisi olan bir şiir soysuzdur. Şiir, bugünün malı değildir. Asırlarca söylenen bir duadır. Simetri değildir, musiki değildir, salt anlam değildir.
Her mana, tecelli edeceği en güzel kalıbı kendisine seçer. Önce şairinin gönlüne dolar, sonra dilinde bir dua olur. Kavramlar, kelime kalıplarına dökülür; kelimeler, ölçünün ve ahengin haddesinden geçirilir. Şiir, çiledir.
Sonu meçhul kabullenişin çaresizliğine bir başkaldırıdır şiir. Başkaldırının mabedidir ki içine yalnızca şiir dininden olanlar girebilir, yalnızca şiir düşüncesini savunanlar girebilir, yalnızca art niyetten arınmışlar girebilir. O kadar özeldir ki daima peşinden sürükler, asla yığınlara uymaz. Kendisine uyanları terbiye eder ama terbiye etmek gibi bir derdi yoktur. Yalnızca kendisi için vardır, yalnızca kendisini arayanlara yolunu kaybettirir.
İsyanı kendindedir, aşkı kendindedir, sırrı kendindedir. Kendi kendine olur, ancak şairlerin ruhlarında zuhur bulur.
Tekevvünü kendi kendine olur, terkibini kendi hazırlar; şair olanlar ise yalnızca meyveleri toplar. Meyveler, ezelden olgundur, ancak kendilerini derleyecek çiftçinin olgunlaşmasını beklerler.
Şiir; hiçbir güce boyun eğmez. En güçlüden daha güçlü, en güzelden daha güzeldir. Eşsizdir, bir benzeri daha olmamıştır, olmayacaktır da.
Şiiri hiçbir güç tutsak edemez. Ne altın, ne elmas ne pırlanta şiirden değerli değildir ve olmamıştır olmayacaktır.
Şiir; dilsizleri konuşturur, sağırların kulaklarını açar.
Şiir; buluttur, yağmurdur, gökyüzüdür. Şiirin arkadaşları, dostları vardır. En yakın dostu bilimdir. Sonra musiki ve resim gelir. Şiirde müzik vardır, resim de, yontu da vardır. Mimar Sinan’la dosttur, Darwin’le, Einstein’la da.
Şiir gelecektir, umuttur, özlemdir, mutluluk ve güzelliktir.
Şiirden en zalim,en gaddar,en acımasız krallar, imparatorlar bile çekinir korkar. Şiir ölümü bilmez, şiir yaşamdır. Şiir muştu, sevinç ve mutluluktur. Şiir kötümserlik bilmez, tanımaz. İyimserdir, cömerttir ve gençtir, delikanlıdır. Yakışıklıdır şiir.
Şiir; sonsuzluk gibi kokar. Gülden de, karanfillerden, zambaklardan da.
Şiir; deniz gibidir. Nasıl denizi kimse anlatamazsa şiir de tıpkı öyledir. Homeros, Dante, William Shakespeare şiiri anlatmak için büyük çaba harcadılar; ama şiiri deniz gibi tam anlamıyla kimse, hiç kimse anlatamadı. Deniz gibi, o da yalnız kendi anlatır kendini.
Şiir; sevgilidir, şiir yazandan iyi koca olmaz. İyi baba, iyi oğul, iyi kız da olmaz. Şiir yazan iyi arkadaş, iyi dost, iyi kardeş olur. ‘Şiir sevgilidir.’ dedik ve hep sevgili kalmıştır, kalacaktır.
Şiir; ne tanker, ne şilep, ne gemidir. Şiir yelkenlidir. Şiir korsan yelkenlisidir. Hayduttur şiir.
Şiir; aldatmaz, çalıp çırpmaz. Doğruluktur şiir. Emektir, alın teridir.
Şiir; inatçıdır, hırçındır ve hep ama hep yürür gider. Şiir durmaz ve durdurulamaz. Şiire ne boyunduruk, ne tasma takılır. Şiire zincir vurulmaz. Şiire kelepçe takılmaz. Şiir özgürdür, özgürlüktür.
Şiir zalimlere, alçaklara, namussuzlara meydan okur. Onun gücü en güçlüye boyun eğdirir. Engel tanımaz. Engelleri yıkar, ezer geçer.
Şiir; ölümsüzdür. Şiir olmasa sevdalılar söylenecek söz bulamaz sevdalılarına. Yani o zaman sevda da, aşk da olmaz. İnsanoğlu yok olur. Şiirdir insanoğlunu sürekli kılan. Anaların şefkati, babaların güveni, çocukların kıvancıdır.
Şiiri; anlatmaya çalıştım, ama ne gezer. Önce söylediğim gibi şiiri, deniz gibi, kendi yalnız kendi anlatır. Yaşasın şiir.Yıkılsın diktatörler, krallar, asiller, varsıllar. Şiir zaten onları hep ama hep yıktı ve yıkacaktır.
şiir;aşktır sanatsal öğeler bütünüdür
|
